KNU ရဲ့ (summer semester) အတန္းပိတ္ပြဲေလးပါ။ အမွတ္တရ ေန႕လည္စာေပါ့။ 생명학과(life science လို႕ေရးပါတယ္) ရဲ့ လက္ေအာက္မွာရွိတဲ့ စိုက္ပ်ိဳးေရးဌာနရဲ့ ဆရာ (ပေရာ္ဖက္ဆာ) ေလးေယာက္နဲ႕ မဟာသိပၸံ၊ ေဒါက္တာ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ (၁၀) ေယာက္ စုစုေပါင္း (၁၄) ေယာက္ ေန႕လည္စာနဲ႕ တည္ခင္းေအာင္ပြဲခံတဲ့ပြဲေလး ျပီးခဲ့တဲ့ (၁၀.၁၂.၂၀၀၉) ေန႕က က်င္းပခဲ့တာေလး အမွတ္တရ အေနနဲ႔ တင္ထားခ်င္လုိ႔ပါ။ ဟိုဘက္ထိပ္ကကၾကီးေက်ာင္းသားေတြပါ။ ဒီဘက္အစြန္ကေတာ့ အြန္ေစာနဲ႕ တရုတ္ ၃ ေယာက္။ အလယ္ကေတာ့ ဆရာေတြေလ။ သြားစားတဲ့ေနရာက ေျပာရမွာေတာင္နည္းနည္း အားနာတယ္ ဟီး ဟိုအရင္ နတ္တင္ပြဲတုန္းကသြားစားခဲ့တဲ့ ေစ်းအၾကီးဆံုးဆိုတဲ့ ေခြးသားဆိုင္ (ဆိုင္နာမည္က 맛내네 တဲ့)။ ဒီတစ္ခါေတာ့ အြန္ေစာ ေခြးသား (보신탕)မစားခဲ့ပါဘူးေနာ္။ ၾကက္တစ္ေကာင္လံုးကို ခြဲျပီး ဗိုက္ထဲမွာ ေဆးျမစ္ေပါင္းစံုးထည့္ ဆန္ပါထည့္ျပီး ေပါင္းထားတဲ့ ဟာ ျမန္မာလုိေတာ့ ၾကက္ေဆးေပါင္းလုိ႕ ဘာသာျပန္ရမလားမသိဘူး။ သူတုိ႕အေခၚေတာ့ ဆမ္ဂယ္ထန္ (삼계탕) တဲ့။ ဘာအရသာမွမရွိဘူး။ ၾကက္သားေတြစားေနရေပမဲ့ မခ်ိဳ မငံ မခ်ဥ္ မစပ္ ဘာကိုအရသာခံရမွန္းကိုမသိဘူး။ အရသာမရွိေပမဲ့ 3/4 ေလာက္ေတာ့ ေဆာ္ပစ္လုိက္တယ္။ ကုန္ေအာင္ေတာ့မစားႏုိင္ပါဘူး။ အဲဒီေန႕က တစ္ေနကုန္ပဲဗ်။ ညေနက်ေတာ့လည္း ဓါတ္ခြဲခန္းထဲက ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က ကုမၸဏီမွာ အလုပ္သြားလုပ္မွာမို႕ရယ္။ ေက်ာင္းသူ တစ္ေယာက္ အြန္ေစာကိုအနီးကပ္သင္ေပးေနတဲ့သူ ဖိလစ္ပိုင္ မနီလာကို ၂ လ ပညာသင္ဆုရလို႕ သြားမွာေၾကာင့္ရယ္။ ေနာက္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကလည္း အေမရိကကို သြားမွာရယ္။ သူတုိ႕သံုးေရာက္ကို ႏႈတ္ဆက္တာဆိုျပီး ညစာလုိက္ေကၽြးတယ္။ ညစာစားရံုတင္မကဘူး ပေရာ္ဖက္ဆာက အျပန္မွာ ကာရာအိုေကသြားဆိုၾကဆိုျပီး ပိုက္ဆံထုတ္ေပးလုိ႕ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူ ေပါင္း ၁၂ ေယာက္ နုိရယ္ဘန္း (노래방)မွာ သြားကဲၾကတာ ညမိုးခ်ဳပ္မွ အခန္းျပန္ေရာက္တယ္။ အျပည့္အ၀ေတာ့ မေပ်ာ္ခဲ့ရပါဘူး။ ဘာလုိ႕လည္းဆိုေတာ့ အြန္ေစာမွ ကၾကီးသီခ်င္းမဆိုတတ္တာ။ ျမန္မာသီခ်င္းကလည္း ဆိုင္မွာမရွိဘူးေလ။ အီးသီခ်င္းကိုေတာ့လည္း အစအဆံုးမရျပန္ဘူး။ အြန္ေစာကိုကညံ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့ အြန္ေစာတင္ပဲလားဆိုေတာ့ ဟုတ္ဘူး။ တရုတ္သံုးေယာက္လဲ ဆိုတတ္ဘူး။ သူတုိ႕လည္း တရုတ္သီခ်င္းပဲရတာေလ။ တို႕ႏုိင္ငံျခားသားေတြက စည္းလုိက္လက္ခုပ္တီးေပါ့။ ဖိလစ္ပိုင္သြားမဲ့ အြန္ေစာဆရာမေလးက သီခ်င္း ၂-၃ ပုဒ္ဆိုျပီး အေစာၾကီးျပန္သြားႏွင့္ၾကတာ။ ေနာက္ပိုင္းၾကေတာ့ မငး္သားေတြခ်ည္းပဲ ကၾကရတာ ဟီး--ဟီး။ ဆိုဂ်ဳ အရွိန္ေလးေတြကလည္း အခ်ိန္ရလာတာနဲ႕အမွ် ပ်ယ္လာၾကျပီေလ။ သူတုိ႕ မဆိုႏုိင္ၾကေတာ့မွပဲ အြန္ေစာတုိ႕လည္း နားျငီးသက္သာေတာ့တယ္။ အဲဟုတ္ပါဘူး---ျပန္ၾကေတာ့တယ္လုိ႕ေျပာတာပါ။
Monday, December 14, 2009
Class Closing Ceremony (Lunch)
Friday, July 17, 2009
ရွင္းလာ (Silla University) အေၾကာင္း တစ္ေစ့တစ္ေစာင္း။
ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ေနျဖစ္ေန ဒီ ရွင္းလာ တကၠသိုလ္မွာ ပညာလာ ဆည္းပူးေနရတာ ေပ်ာ္ပါတယ္။ ဆရာ၊ဆရာမေတြရဲ့ သင္ၾကားေပမႈ ဟာ အလြန္မွ ေႏြးေထြးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဒီေက်ာင္းမွာ တက္ေနရတာ ကံေကာင္းတယ္လို႕ ေျပာလို႕ရသလို ကံဆိုးတယ္လို႕လည္း ေျပာစရာေတြရွိေနပါတယ္။ ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ ဒီေက်ာင္းက ႏုိင္ငံျခားသား ေက်ာင္းသား ဆိုလွ်င္ တရုတ္ လို႕ပဲ သူတို႕က နားလည္ထားတယ္ထင္္ပါရဲ့။ သင္ရိုးညႊန္းတန္း စာအုပ္ေတြကို တရုတ္လိုရွင္လင္းခ်က္ပဲ ပါတာ။ တျခားႏုိင္ငံျခားသားေတြအတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလး အခက္အခဲျဖစ္ေစပါတယ္။ ႏုိင္ငံျခားသားေက်ာင္းသား လက္ခံတာ (တရုတ္ကလြဲလို႕ေပ့ါေလ) ဒီႏွစ္မွစတာျဖစ္လို႕ပါတဲ့။ ေနာက္ႏွစ္ေတြမ်ားမွာေတာ့ ဘာသာအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕
သင္ရိုးထုတ္ေပးဖို အားထုတ္ေနပါတယ္လို႕ေတာ့ ၾကားသိရတာပဲ။ ဒီမွာက ကၾကီးေက်ာင္းသားက လြဲလွ်င္ တရုတ္ေက်ာင္းသားအမ်ားဆံုးပဲ။ ဘယ္ႏွစ္က စျပီး တရုတ္ေက်ာင္းသားေတြကို လက္ခံသင္ၾကားေပးေနတယ္ဆိုတာေတာ့ အတိအက်မသိရဘူး။ ဆရာ၊ ဆရာမတုိင္း လိုလိုကလည္း တရုတ္လို မႊတ္ၾကတယ္။ အဂၤလိပ္လို၊ ျပင္သစ္လို၊ ဂ်ပန္လို ရတဲ့ဆရာ၊ဆရာမက နည္းေနတယ္လို႕ သိရတယ္။ ဒီမွာ တက္တဲ့ ေက်ာင္းသားထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ပဲ ဒုကၡေရာက္တာမဟုတ္ပါဘူး။ တရုတ္ကလြဲလို႕ အားလံုး ခံစားၾကရတာပါပဲ။ ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ အခန္းအနားပဲရွိရွိ၊ အစည္းေ၀းပဲလုပ္လုပ္၊ ေလ့လာေရးခရီးပဲထြက္ထြက္၊ ကိုရီးယား လုိရွင္းျပျပီးလွ်င္ တရုတ္လို ရွင္းျပတယ္။ ဒါပဲ။ အဂၤလိပ္လိုမ်ား ရွင္းမလားလို႕ ေမွ်ာ္ရတာ ေမွ်ာ္သူသာ ေမာသြားမယ္။ ဆရာဆရာမေတြထဲက အီးလိုဘာသာျပန္ေပးမဲ့ သူမပါဘူး။ သတိယမိေသးတယ္ ေလ့လာေရးခရီးတစ္ခုမွာ ကၽြန္ေတာ္ရယ္၊ မြန္ဂို ႏုိင္ငံက ဘီလီရယ္၊ ဂ်ပန္က ရွီတိုကီရယ္ သံုးေယာက္သမား ေမးေနၾကတာေလ။ အခုရွင္သြားတာ နားလည္လား မင္းသိလား ဘာတဲ့လဲ ဆိုေတာ့ အားလံုးရဲ့ အေျဖက တစ္ခုတည္းရယ္ (ငါလည္းမသိဘူး)တဲ့။ ေလ့လာေရးခရီး လိုက္သာလာရတာ ရွင္ျပတာေတြ ဘာမွ မသိရဘူးေလ။ ၾကည့္တယ္ ျမင္တယ္ လုိခ်င္တာ ဓါတ္ပံုရိုက္ယူခဲ့တယ္။ ဒါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တို႕အတန္းမွာက ဆရာတစ္ေယာက္ 김찬구၊ ဆရာမႏွစ္ေယာက္ 구다혜 와 긴관미သင္ၾကားေပးပါတယ္။ 구다혜 ကအတန္းပိုင္ဆရာမပါ။ အခုတင္ထားတဲ့ ဗြီဒီယိုေလးက သူဖန္တီးျပီး ပို႕ေပးထားတာပါ။ ေက်ာင္းသားက အားလံုး ၁၈ ေယာက္ပါ။ တရုတ္က ၁၃ ေယာက္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ငါးေယာက္က- ျမန္မာ ကၽြန္ေတာ္၊ ဂိနီႏုိင္ငံက ဆူမာ၊ အယ္လ္ဂ်ီးရီးယာက အိုမာ၊ ႏိုက္ဂ်ီးရီးယားက ဒါဗီး ရယ္၊ အယ္လ္ဆာဗာဒုိ က အီဗြန္ (အမ်ိဳးသမီး) ရယ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕အခက္အခဲကို ဆရာ၊ဆရာမေတြ သိပါတယ္။ အခြင္ရတုိင္းလည္း ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အျမဲ ေ၀ဖန္ခ်က္ေတြေပးတယ္။ ႏုိင္ငံျခားသားေက်ာင္းသားေတြလက္ခံျပီး ဘာျဖစ္လုိ႕ အဂၤလိပ္လို တြင္တြင္ၾကယ္ၾကယ္ မသံုးတာလဲလို႕ေလ။ တစ္တန္းတစ္ခါ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ဆရာ၊ဆရာမေတြအေပၚအျမင္၊ ေက်ာင္း၊သင္တန္းအေပၚအျမင္၊ အၾကံျပဳခ်က္ေတြ ေတာင္းတယ္။ ေတာင္းတိုင္းလည္း ကၽြန္ေတာ္ထည့္ေရးတယ္။ ေနာက္ႏွစ္မ်ားမွာေတာ့ အားလံုးအတြက္ ဒီေက်ာင္းက အဆင္သင့္ျဖစ္ေနေလာက္ပါျပီ။ ဒီေက်ာင္းေလးက အစက ေက်ာင္းေသးေသးေလးပဲ အခုမွ တဟုန္တိုး တိုးတက္လာတာပါတဲ။ ဒါက အနီး နားမွာရွိတဲ့ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း မွာ ဒကာၾကီးတစ္ေယာက္က ေကာက္ခ်က္ခ် ေ၀ဖန္တဲ့စကားေလးပါ။
အင္း ကၽြန္ေတာ္ေျပာသြားတဲ့အထဲမွာ ျခြင္းခ်က္ေတာ့ ပါတာ့ေပါ့ဗ်ာ ဘာလဲဆိုေတာ့ ကၾကီးလုိ တတ္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံျခားသားေတြက ေတာ့ အခက္အခဲ မရွိလွပါဘူး။ ကၾကီးေမဂ်ာသမားေတြအတြက္ က အိုေကပါတယ္။ ဒီေရာက္မွ ကၾကီး စကားစသင္ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕ ပဲ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ခံေနရတာပါ။ language major မဟုတ္ပဲ subject (science) ေမဂ်ာသမားေတြေလ။
အင္း မိတ္ေဆြမ်ားကို ၾကိဳေျပာထားရအံုးမယ္။ ကၽြန္ေတာ္က နည္းနည္းေလရွည္တတ္တယ္။ ေရးထားတာဖတ္ျပီး ေတာ္ေတာ္ေလရွည္တဲ့ေကာင္ပဲလို႕ ေ၀ဖန္မွာစိုးလို႕ ၾကိဳေျပာလုိက္တာ။ စာေမးပြဲတစ္ခုက ျပီးသြားျပီဆိုေတာ့ ေလရွည္ဘို႕ အခ်ိန္နည္းနည္းရျပီေလ။ မေန႕ကပဲ ေရးေျဖ ျပီးတယ္။ ဒီေန႕ စကားေျပာ ေျဖျပီးတာ။ ဒီလကုန္လည္း စာေမးပြဲတစ္ခုေတာ့ ထပ္ေျဖရဖို႕ရွိေသးတယ္။ ေက်ာင္းသားနဲ႕ စာေမးပြဲဆိုတာေတာ့ ခြဲျခားလို႕မွ မရတာ ၾကာေတာ့လည္း ရိုးေနပါျပီ ေနာ့ဗ်ာ။
Thursday, July 16, 2009
ကိုရီးယား ႏုိင္ငံရဲ့ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈ ၀တ္စံု၊ ၀တ္နည္း သင္ခန္းစာေလး အမွတ္တရ။
(22.4.2009) ေန႕က ကိုရီးယား ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ၀တ္စံု ၀တ္နည္း သင္ၾကားေပးစဥ္က အမွတ္တရ ရုိက္ခဲ့တ့ဲ့ မွတ္တမ္း ေလးတင္ေပးထားပါတယ္။ မလွေပမဲ့လည္း အမွတ္တရေပ့ါဗ်ာ။
