"ကိုရီးယားေဆးျမစ္စံုျပပြဲ"
Showing posts with label Excussion. Show all posts
Showing posts with label Excussion. Show all posts
Friday, October 8, 2010
Saturday, September 25, 2010
Pilgrims to the Holy Land (Daegu, In Korea)
갓바위(Gatbawi pagoda in Daegu)
"၀ိုင္ေအယူ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ား ေတြ႕ဆံုပြဲ ႏွင့္ ဒဲဂူးျမိဳ႕သိုဘုရားဖူးသြားျခင္း"
စက္တင္ဘာလ ၂၁ ရက္ကေန ၂၃ ရက္ထိ ကိုရီးယားႏုိင္ငံရဲ့ေက်းဇူးေတာ္ေန႕ (추석날)မွာ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ရွည္ရတာနဲ႕ ကိုရီးယားႏုိင္ငံေရာက္ စိုက္ပ်ိဳးေရးတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေဟာင္းမ်ား ေတြ႕ဆံုပြဲေလးလုပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ လုပ္ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းအရင္းက အဲဒီဒဲဂူးမွာရွိတဲ့ နာမည္ၾကီး ဗုဒၶဘာသာ ဘုရား (ေတာ္ေပၚဘုရား)ဆင္းတုေတာ္ကို သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ၾကဖို႕တိုင္ပင္ၾကရင္းအားလံုးက စိတ္အားထက္သန္ေနတာနဲ႕ လူစံုတက္စံုဆံုျဖစ္သြားတာပါ။
ဒါေလးကေတာ့ အလာခရီးေလ။ တကၠစီေလးစီးနဲ႕တင္လႊတ္လုိက္ျပီး ျပန္စုၾကရာ ကားဆရာက ေနရာလြဲခ်ခဲ့လုိ႕တဲ့။
ရယ္ဆန္ကေန နံက္ ဂး၀၄ မွာ ဆယ္မာဦး ရထားနဲ႕ စထြက္ခဲ့လုိက္တာ ၈း၃၉ မွာ Cheonan ဘူတာကိုေရာက္ပါတယ္။ ရယ္ဆန္-ဒဲဂူးတုိက္ရိုက္ ရထားမရွိလုိ႕ ခၽြန္အမ္ မွာေျပာင္းစီးရတာပါ။ ၉း၁၄ မွာ ခၽြန္အမ္ကေန ရထားစီးခဲ့လုိက္တာ ၁၁း၃၆ မွာ ဒံုဒဲဂူးဘူတာသို႕ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီဘူတာမွာ ဆိုးလ္ေရႊျမိဳ႕ေတာ္က ေရာက္လာမဲ့ ေဘာ္ဒါေတြကို ေစာင့္ရင္း အရင္ေရာက္ႏွင့္ေနျပီျဖစ္တဲ့ ဒဲဂၽြန္းသူနဲ႕ ေလကန္ေနလုိက္တာ နာရီ၀က္အၾကာမွာ ဆိုလ္းကအဖဲြ႕လည္းဆိုက္ေရာက္လာပါတယ္။ လူကစုစုေပါင္း (အိမ္ရွင္ ေလးေယာက္အပါအ၀င္) ၁၉ ေယာက္ေတာင္ရွိတယ္ဗ်။ ေရာက္တာနဲ႕ ေခတၱနားျပီး အိမ္ရွင္အစ္မတစ္ေယာက္ (မိုးခ်မ္ကင္လုိ႕ အဖြဲ႕ကနာမည္ေပးထားတဲ့)ရဲလက္ရာ ေခါက္ဆြဲသုတ္နဲ႕ အားေပးခဲ့ၾကတယ္။ ျပီးတာနဲ႕ ဒဲဂူး KNU (Kyaungpook National University) တကၠသိုလ္ကုိ အဖြဲ႕လုိက္ ပတ္လုိက္ၾကတယ္။ ရႈခင္းကေတာ့ တကယ္လွပဲ။ က်ယ္ကလည္းက်ယ္ ရႈခင္းကလည္းလွဆိုေတာ့ အိမ္ရွင္တုိ႕ေခါင္းေမာ့ ႏုိင္တာေပါ့။ ပန္းျခံေတြ ငါးကန္ေတြ နဲ႕စံုလို႕ပါပဲ။
ညေန မွာေတာ့ ေသာက္ၾကစားၾက ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ စာျမံဳ႕ျပန္ၾကနဲ႕တစ္ေပ်ာ္တပါးပဲေပါ့။ ညဆယ္နာရီေလာက္ေရာက္ေတာ့ အစ္မၾကီး မိုးခ်န္ကင္ရဲ့ လက္ရာ ဒန္ေပါက္ထမင္းကို ၀ိုင္းအားေပးလုိက္ၾကတာ။ စားေကာင္း။ ေသာက္ေကာင္း။ ေလကန္ေကာင္းနဲ႕ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ပါပဲ။ မနက္ေစာေစာ ဘုရားသြားဖုိ႕ကလည္းရွိေသးေတာ့ ေစာေစာအိပ္ၾကရမယ္ေလ။
ဒါေလးကဘုရားဖူးအထြက္ အိမ္ေရွ႕မွာႏွင့္ လမ္းခုလတ္။
၂၃မနက္မွာေတာ့ အိမ္ရွင္ေတြ လက္စြမ္းျပတဲ့ မုန္႕ဟင္းခါးကို ႏွစ္ပြဲစီေလာက္အားေပးျပီး ဘုရားဖူးခ်ီတက္ခဲ့ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕တည္းခိုတဲ့သူငယ္ခ်င္းတို႕အိမ္ကေန ၄၅ မိနစ္ေလာက္ လုိင္းကားစီးလုိက္ေတာ့ ေတာင္ေျခကို ဆုိက္ေရာက္ခဲ့တယ္။ နည္းနည္းေလးတက္လုိုက္ေတာ့ နတ္ရုပ္တစ္ခုနဲ႔ ဘုရားေက်ာင္းတစ္ခုေတြ႕ခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာ ဘုရား၀တ္ျပဳေနတဲ့ ကိုရီးယား ဘုန္းေတာ္ၾကီးနဲ႕ တကာ၊ တကာမေတြ ေတြ႕တယ္။ လုိက္ပို႕တဲ့သူငယ္ခ်င္းကေျပာတယ္ ေတာင္တက္ဖုိ႕စမယ္တဲ့။ ေလွာင္တာလားတကယ္လားလုိ႕ေမးလုိက္မိေသးတယ္။ ဒီေနရာေရာက္ဖုိ႕ကို ေတာ္ေတာ္ေလးတက္ခဲ့ရျပီေလ။ သူေျပာတာတကယ္ပါပဲ။ တကယ့္အေျခေရာက္တာပါ။ တကယ္တက္ခဲ့ရတဲ့ခရိးက တစ္နာရီခြဲေလာက္ၾကာပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကက်ိဳက္ထီးရိုးဘုရာဖူး တက္ရတာထက္ ပိုမတ္ေစာက္ပါတယ္။ ပိုျပင္းထန္ပါတယ္။ ကိုရီးယား လူၾကီးလူငယ္ေတြလည္း အမ်ားၾကီး ဘုရားလာဖူးၾကတာ သူတုိ႕လည္း ေဟာဟဲတုိက္၊ ေခၽြးျပန္ေနၾကတာပါပဲ။ အြန္ေစာတို႕ ၁၉ ေယာက္အဖြဲ႕ကိုၾကည့္ျပီး အဲၾသေနၾကတယ္။ ဗိယက္နမ္လား ခဏခဏအေမးခံရတယ္။ ျမန္မာေတြကမၻာလွည့္ေနျပီးလုိ႕ တစ္ေယာက္က ဂုဏ္ယူစြာေအာ္လုိက္ေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ အခုေရာက္လာတဲ့သူေတြအားလံုးက စေကာလားနဲ႕ေရာက္လာသူေတြခ်ည္ပဲေလ။ ျမန္မာေတြခ်မ္းသာလုိ႕ ထြက္လည္ၾကတာမွမဟုတ္ပဲ။ ဂုဏ္ယူရတာ လည္း မ၀င့္ရဲဘူး။ ေရာက္တဲ့အရပ္မွာ မိမိဘာသာေရးအတြက္ တတတ္တအား ပါ၀င္လႈတ္ရွားတာပဲရွိတာေလ။ အြန္ေစာသိသေလာက္ေတာ့ ဒီေရာက္ေနတဲ့ ၀ိုင္ေအယူေက်ာင္းဆင္း ၂၂ ေယာက္ပဲ။ တစ္ေယာက္က စက္ရံုမွာ လုပ္အားတန္ဘုိးခ်စ္ျမတ္နိုးစြာ ၾကိဳးစားရင္း မိသားစုတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသူ။ သူကိုလည္းဖိတ္ပါေသးတယ္။ ရက္နီးမွ ဆိုးလ္က အပ်င္းစားတင္းပုတ္ (Lazy Club) အားေပးရင္း ဆိုးလ္ေရာက္လက္စနဲ႕ လည္ခ်င္လုိ႕ဆိုျပီး ဖုနး္ဆက္ျပီး ကင္ဆယ္လုပ္ခဲ့လုိ႕မပါလာဘူးေလ။ တစ္ေယာက္က ေတာ့ ျမန္မာျပည္ျပန္သြားလုိ႕။ ေနာက္တစ္ေယာက္က မိသားစုတာ၀န္ပါပဲ။ ဟဲ---ဟဲ---သူ႕ခ်စ္ခ်စ္အိမ္ျပန္လာမွာမို႕ ေစာင့္ေနရလုိ႕ပါတဲ့။ မလုိက္ႏုိင္တာေခြးလြတ္ပါတဲ့။ ၂၂ ေယာက္မွာ ၁၉ေယာက္ ပါတယ္ဆိုေတာ့လည္း ရာႏႈန္းျပည့္နီးပါး ပဲေပါ့ေနာ။့ ေတာင္ထိပ္မွာ ဘုရား၀တ္ျပဳ၊ မွတ္တမ္းေလးေတြရိုက္နဲ႕ က တစ္နာရီေလာက္။ အျပန္ခရီးေတာ့ ေျပာမျပခ်င္ေတာ့ဘူး။ ပြဲသြားေမာ့ေမာ့ ပြဲျပန္ေက်ာ့ လုိ႕သာ မွန္းၾကည့္လုိက္ေတာ့။ အမွတ္ရေစဆံုးကေတာ့ အျပန္ခရီး ေတာက္ေအာက္မွာ (လက္ရည္တျပင္တည္းမဟုတ္ေပမဲ့) လက္လွ်င္သူ တီး စနစ္နဲ႕ စားခဲ့ရတဲ့ ထမင္းတစ္နပ္ပါပဲ။ ျမန္မာအစားအစာ မစားရတာကလည္းၾကာ အစ္မၾကီးမိုးခ်မ္ကင္ လက္ရာကလဲေကာင္းဆိုေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။ ရယ္ဆန္က ခူးလာတဲ့ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ကလည္းလတ္ဆတ္၊ ငါးေျခာက္ေၾကာ္ကလည္းလက္ရာမွန၊္ လၻက္ကလည္း (အရီးေတာင္းလားေတာ့မသိဘူး) ျမန္မာလၻက္စစ္စစ္။ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။ ဘာမွကိုေျပာမေကာင္းဘူး။ ဟား---ဟား---ဟား-----။ တကယ္ပဲအားတက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဘုရားဖူးခြင့္၊ ဘုရားမွာ တတ္ႏုိင္သေလာက္လွဴခြင့္၊ အဓိဌာန္ ေငြျပားကပ္ခြင့္ ေတြရလုိ႕ တကယ္ပဲမြန္ျမတ္တဲ့ ခရီးစဥ္ေလးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ဆိုတာ ေျပာဖုိ႕လုိမယ္မထင္ပါဘူး။ ဒီခရီးစဥ္ေလးရဲ့ အဓိကဇာတ္ေကာင္မ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ (အပင္ပန္းခံျပီး ၾကိဳဆိုေရး၊ ဧည့္ခံေရး၊ ေနရာခ်ထားေရး၊ ဘုရားဖူး လုိက္ပို႕ေရး အစစ တာ၀န္ေက်ခဲ့တဲ့) ဒဲဂူးျမိဳ႕ခံ ေလးေယာက္ရဲ့ အခန္းက႑ႏွင့္ ေက်းဇူးေတြကို လံုေလာက္ေအာင္ေဖၚျပဖုိ႕ စကားလံုး မရွိေသးဘူး ဆိုတာကို တင္ျပရင္း ------------။ ---------။ ဆက္လက္ၾကိဳးစားပါအံုးမည္။ (ဓါတ္ပံုကုိအနည္းငယ္ပဲတင္ေပးႏုိင္လုိ႕ ေခြးလြႊတ္ေတာ္မူၾကပါကုန္။)
Wednesday, July 14, 2010
A visit to Seoul (Han raver and 63 storey Building)
"ဟန္ျမစ္ႏွင့္ ၆၃ ထပ္တုိက္ဆီသို႕ အလည္တစ္ေခါက္"
ျမန္မာျပည္မွ ႏွစ္ပတ္တာ (KOICA)သင္တန္းလာတက္ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို သြားေတြ႕ရင္း ၁၁.၇.၂၀၁၀ ေန႕က ဆိုးလ္ျမိဳ႕ေတာ္ကိုလည္ပတ္တာေလးေရးမလုိ႕ပါ။ အထူးအေထြမဟုတ္ေတာ့ ေရးစရာလည္းသိပ္ရွိမယ္မထင္ပါဘူး။ အြန္ေစာေလရွည္ျပီး လွည့္ပတ္ေရးေနတာလည္းမနည္းေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ လာလည္သူ မိတ္ေဆြမ်ားလည္း ျငီးေငြ႕ေနေလာက္ေရာ့ပါ။ ေျပာျပထာတက္ ပံုေလးေတြၾကည့္ရတာကိုပိုလြယ္ကူအဆင္ေျပမယ္ထင္ပါတယ္ေနာ့။ ဓါတ္ပံုေတြပဲတင္ေပးထားပါမယ္။ သြားခဲ့တဲ့ေနရာက မမ်ားပါဘူး။ ၄ ေနရာထဲပါ။
(၁)။ ဆိုးလ္တကၠသိုလ္ (설울대학교)
(၂)။ ဟန္ျမစ္ႏွင့္ ၆၃ ထပ္တုိက္။
(၃)။ နမ္ဒယ္မြန္ ေစ်း။ (남대문 시장)
(၄)။ အီဟြာ (이화여대)အမ်ိဳးသမီးမ်ား တကၠသိုလ္ႏွင့္ ရံုးဆယ္ (용세대)တကၠသိုလ္ တစ္၀ိုက္။
ျမန္မာျပည္က သင္တန္းလာတက္သူ သူငယ္ခ်င္းကသံုးေရာက္ထဲပါ။ ဆိုလ္းတကၠသိုလ္မွာ လက္ရွိတက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က လမ္းျပ (ဂိုက္လုပ္) ကူညီေပးလုိ႕ အားလံုးအဆင္ေျပခဲ့ပါတယ္။
ဒါက ဆိုးလ္တကၠသိုလ္ရဲ့ စားေသာက္ ဆိုင္မွာ အရင္ဆံုး ၀င္အားေပးလုိက္တဲ့ပံု နွင့္ အဲဒီတကၠသိုလ္ရဲ အထင္ကရ တစ္ေနရာပါ။
ဒါကေတာ့ ဒီတကၠသိုလ္ရဲ့အ၀င္၀ အထင္ကရအမွတ္အသားေလးႏွင့္ ေျမေအာက္ရထားေပၚမွာပါ။
ဒါကေတာ့ ဟန္ျမစ္နဲ႕ ၆၃ ထပ္တိုက္ ရွိရာ အပန္းေျဖကစားကြင္းရဲ့ျမင္ကြင္းတစ္ခ်ိဳ႕ပါ။
ဒါကေတာ့ ညေနစာေပါ့။ ရံုးဆယ္မွာ လက္ရွိကိုရီးယား ဘာသာသင္တန္းတက္ေရာက္ေနတဲ့့ ၉၈ ဆင္း BAgrSc.သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဆန္ေရာ့ဆာ (산겹사) နဲ႕တည္ခင္းဧည့္ခံခဲ့ပါတယ္။
နမ္ဒယ္မြန္ေစ်းႏွင့္ ရံုးဆယ္တကၠသိုလ္ေတြမွာေတာ့ မွတ္တမ္းသိပ္မရိုက္ႏုိ္င္ေတာ့ဘူး။ ညေနေစာင့္လာလု႕ိ ပင္ပန္းလာျပီေလ။ ညေနေျခာက္နာရီမွာ လူစုခြဲခဲ့ၾကပါတယ္။ လာခဲ့တာလည္း တစ္ေယာက္ထည္းမို႕ အျပန္မွာလည္း အြန္ေစာတစ္ေယာက္ထည္းရယ္ပါ။ ၇း၅၅ ဆယ္မာအူး (새마울)အျမန္ရထားနဲ႕ မိမိအခန္းရွိရာ ရယ္ဆန္ျမိဳ႕ေလးဆီသို႕ ခရီးႏွင္ခဲ့ရာ ည ၁၀ နာရီမွပဲ အခန္းေရာက္အိပ္စက္အနားယူႏုိင္ပါေတာ့တယ္။
Saturday, March 27, 2010
Membership Training
၀ုိင္းလုိက္ ၾကစို႕လား ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး
အြန္ေစာတုိ႕ တက္ေရာက္ပညာသင္ယူေနတဲ့ ဂုန္းဂ်ဴးတကၠသိုလ္က ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ အထူးစီစဥ္ေပးတဲ့ Membership Training (MT) တဲ့။(၂၅.၃.၂၀၁၀) ေန႕ညေန ေလးနာရီခြဲကထြက္လာခဲ့လုိက္တာ ၇၆ ကီလိုေ၀းတဲ့ ကမ္းေျခ (공주바다) ကို ငါးနာရီခြဲေလာက္ေရာက္တယ္။ ဆရာကလည္း သူ႕ကားေလးကို ဘာေမာင္းသလဲမေမးနဲ႕ ဟိုက္ေ၀းလမ္းမေပၚလည္းေရာက္ေရာ ၁၄၀-၁၅၀ ကီလိုထိကိုနင္းေတာ့တာပဲ။ လမ္းမွာသတိထားမိလုိက္တာက ကားကိုရုတ္တရက္အရွိန္ေလွ်ာ့လို႕ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ အေပၚမွာ ကင္မရာ ေလးလံုးက ေမာင္းလာတဲ့ကားေတြကို မွတ္တမ္းယူေနတာေတြ႕လုိက္ရတယ္။ သေဘာေပါက္လုိက္တယ္။ လမ္းေကာင္းသေလာက္၊ ကားေကာင္းသေလာက္၊ ေသမင္းမေၾကာက္ ေမာင္းၾကတာေတြကို ကြပ္ကဲထိမ္းခ်ဳပ္တဲ့စနစ္ပဲလုိ႕။ ကားေမာင္းသူမေၾကာက္ေပမဲ့ ေဘးကထုိင္လုိက္လာတဲ့ အြန္ေစာတုိ႕ကေတာ့ နည္းနည္းရြံ႕သလုိပဲ။ ကားေသးေလးဆိုေတာ့ေလ။ ေမာင္းသူအျပင္ ၃ ေယာက္ပဲပါတာေလ။ ကမ္းေျခတည္းခိုခန္းေရာက္လို႕ ကမ္းစပ္ဆင္းမယ္ၾကံေတာ့ ေလကတအားတုိက္ေနတယ္။ ရာသီဥတုကလည္း ဒီႏွစ္မွ ထူးထူးျခားျခား ေအးေနတာတဲ့။ အရင္ကဆိုဒီလို မတ္လကုန္မွာ အေႏြးဓါတ္၀င္ေနျပီတဲ့။ အခုေတာ့ အေအးလြန္ေနလို႕ ဓါတ္ပံုေလး အေျပးအျမန္ရိုက္ျပီး အခန္းျပန္ေျပးခဲ့လိုက္ရတယ္။ မဟုတ္လွ်င္ ေလငန္းမိသြားႏုိင္တယ္။ ဒီေလာက္ အကၤ်ီထူ။ ေခါင္းစြပ္ထူ၊ လက္အိပ္ေတြနဲ႕ေတာင္ ခုိက္ခိုက္တုန္ေနတာ။ တည္းခိုခန္းေရာက္ေတာ့ က်မ္းျပင္မွာတတ္ထားတဲ့ အပူေပးစနစ္က ေတာ္ေတာ္ပူတာပဲ။ တစ္ေနရာထည္းမွာျငိမ္ျပီအိပ္ေနလွ်င္ မေနႏုိင္ေအာင္ပူလို႕ ဟိုလွိမ့္ဒီလွိမ့္လုပ္ျပီးအိပ္ခဲ့ရတယ္။ အြန္ေစာတို႕ဓါတ္ခြဲခန္းက ကားႏွစ္စီးနဲ႕ လူစုစုေပါင္း ၉ ေယာက္လိုက္ပါခဲ့တယ္။ အြန္ေစာတုိ႕တည္းတဲ့တည္ခို္းခန္းနဲ႕ကပ္လွ်က္မွာပဲ ဘြဲၾကိဳေက်ာင္းသားေတြအတြက္ တည္းခိုေဆာင္ရွိတယ္။ သူတို႕အဖြဲ႕ကေတာ့ လူငါးရာေက်ာ္ေလာက္ဆိုေတာ့ ဆူလို႕ညံလို႕ပါပဲ။ သိတဲ့အတုိင္းေပါ့။ လူငယ္ေတြဆိုေတာ့ ဂစ္တာတီးသူ၊ သီခ်င္းဆိုသူ၊ သံခ်ပ္ဆိုသူနဲ႕ေပါ့။ တကယ္ေတာ့သံခ်ဳပ္မဟုတ္ပါဘူး။ ျမဴးၾကြတဲ့သီခ်င္းေတြပဲေပါ့။ ညမွာ စုေပါင္းထမင္းခ်က္စားၾကတယ္။ တစ္ေယာက္တစ္လက္၀ိုင္း၀န္းလုပ္ကိုင္စားေသာက္ၾကတာ။ အဲဒါ ဒီခရီးရဲ့သင္ခန္းစာ (ရည္ရြယ္ခ်က္ပဲတဲ့)။ အစကေတာ့ MT, MT နဲ႕သူတုိ႕ေျပာသံၾကားတာေနတာ အဓိပၸါယ္ေကာင္းေကာင္းမေပါက္ခဲ့ဘူး။ လက္ေတြ႕မွပဲ သေဘာေပါက္ေတာ့တယ္။ ရွိတာေလးနဲ႕ ျဖစ္ေအာင္လုပ္တတ္တဲ့၊ စုေပါင္းလုပ္တတ္တဲ့အက်င့္ကို က်င့္ေပးတာတဲ့။ စဥ္းစားၾကည့္ေလ တစ္ညသာအိပ္မဲ့ တည္းခိုခန္းမွာ ဘယ္မွ ပစၥည့္ျပည့္ျပည့္စံုစံုရွိေနႏုိင္မလဲ။ စီးလာတဲ့ကားေသးေသးေလးေတြနဲ႕လည္ ပစၥည္းအစံုဘယ္မွာသယ္ယူခဲ့နိုင္မလဲ။ ဒါးတစ္ေခ်ာင္း ကပ္ေၾကးတစ္လက္နဲ႕ ထမင္းေပါင္းအိုးတစ္လံုး၊ ဟင္းခ်က္အိုးတစ္လံုး ဒါေလးနဲ႕ တစ္ဖြဲ႕လံုးစားေလာက္ေအာင္စီစဥ္ရတာ။ အထင္ေတာ့ မေသးလုိက္နဲ႕ တကယ္စားေတာ့ ကုန္ေအာင္မစားႏုိင္ဘူး။ စားလုိ႕ကလည္းဘာေကာင္းသလဲမေမးနဲ႕။ အေစာစာက ၀က္သား Curry Medium(억떡기 카레)ခ်က္တာေလ။ ျမန္မာလုိေတာ့ ဘယ္လိုျပန္ရမလဲမသိပါဘူး။ အရသာကေတာ့ သီးစံုပဲကုလားဟင္း အတိုင္းပါပဲ။ အြန္ေစာလည္း အဲဒီခ်က္နည္းကို အခုမွပဲ ရေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆို အိမ္မွာ မၾကာမၾကာလုပ္စားျဖစ္ေတာ့မယ္။ စားလုိ႕ ဗိုက္ျပည့္ၾကေတာ့ လူသံုးေရာက္က ၃၀ ကီလိုေလာက္ေ၀းတဲ့ ဒဲဂၽြန္းျမိဳ႕ဘက္ Sea Shell အ၀ယ္ထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ ျပန္လာေတာ့အျပင္မွာမီးဖို ၀ိုင္းျပီး မီးကင္စားၾကတာ ေပ်ာ္စရာပါပဲ။ အြန္ေစာအတြက္ေတာ့ ဒီအေကာင္ေတြကို ပထမဆံုးျမင္ဘူးျခင္းပါပဲ။ စမ္းစားၾကည့္ေတာ့ ခ်ိဳဆိမ့္ဆိမ့္ပဲ။ ေကာင္းတယ္ဗ်။ ဒီထက္ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာက ဘီယာ (맥주)၂ လီတာဘူးေျခာက္လံုးသယ္လာတာ။ လူ၈ေယာက္ ဘယ္လိုမွ မကုန္နုိင္ဘူး။ ၂ ဘူးပဲျဖတ္ႏိုင္တယ္။ ည ၁၁ နာရီေလာက္ေရာက္ေတာ့ ဗိုက္ေတြလည္းကယ္ကုန္ၾကျပီ။ See Shell ၅ ကီလိုကို ၄ ေသာင္း၀မ္နဲ႕၀ယ္လာတဲ့ဟာလဲ ေနာက္ဆံုး ၄ ေကာင္အက်န္မွာ ဆလံေပးလို႕ အမိႈက္ထဲထဲ့ျပီးပြဲသိမ္းခဲ့လိုက္ရတယ္။ ကိုယ္ေတြအိပ္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြဘက္က ဆူညံလို႕ေကာင္းဆဲ။ ပါဆယ္ဂိမ္းေနၾကတာထင္ပါရဲ့။ မနက္မွာေတာ့ ၇ နာရီေလာက္ထ လမ္းေလွ်ာက္ေတာ့ ညကေျခာက္ေနတဲ့သဲေသာင္ျပင္မွာ ေရတက္ထားလို႕ စိုျပီး မာေနေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ေကာင္းတာနဲ႕ ေရစပ္နားထိဆင္းသြားျပီး လမ္းေလွ်ာက္ရင္းဓါတ္ပံုအခ်ိဳ႕ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့လုိက္တယ္။ ေနေရာင္ေလးရလာတာရယ္။ ေလျငိမ္ေနတာရယ္ေၾကာင့္ ညကေလာက္ မေအးေတာ့ဘူး။ ၈နာရီခြဲမွာ တည္းခိုေဆာင္ကို တတာျပခဲ့ပါတယ္။ ၉ နာရီခြဲမွာအခန္းျပန္ေရာက္ျပီး ေခတၱနား၊ ၁၁ နာရီမွာ ဓါတ္ခြဲခန္းျပန္၀င္ျပီး ပံုမွန္လုပ္ငန္းလည္ပတ္ရပါေတာ့တယ္။ ဂုန္းဂ်ဴးတကၠသိုလ္ရဲ့ တစ္ညအိပ္ ေလ့က်င့္ခန္းကေတာ့ ဒါေလာက္ပါပဲ။ ေအာက္မွာ မွတ္တမ္းတစ္ခ်ိဳ႕တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။ အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။
Friday, December 25, 2009
Busan, Gyungju, Pohan Tour 2 (ဒုတိယပိုင္း)
ဒုတိယပိုင္းကိုဆက္လက္အားေပးပါအံုးေနာ္။ စာဖတ္ရတာပ်င္းေနမွာစိုးလုိ႕စာမေရးေတာ့ဘူး။ ဟဲ--ဟဲ--ေရးသူကလည္းအရင္ ဘာေရးလို႕ ဘာေျပာျပရမယ္မသိေတာ့လုိ႕။ ဖိုးဟန္ကမ္းေျခမွာ ေလတခြန္လႊတ္ခဲ့ၾကတာေတာ့ ဓါတ္ပံုမရိုက္ခဲ့ေတာ့ဘူး။ ထက္ေကာင္းကင္မွာ စြန္ေတြ ၀ဲပ်ံခတ္ေနတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတယ္။ အြန္ေစာစြန္ကေတာ့ သူမ်ားစြန္ႏွစ္ေကာင္နဲ႕သြားခ်ိပ္မိျပီး လမ္းတ၀က္ကေနပဲ ျပန္ဆြဲအယူမွာ က်ိဳးျပတ္က်န္ခဲ့တယ္။ ဟိုေကာင္းကင္ယံထိမေရာက္လုိက္ဘူး။ ကမ္းေျခတစ္ခုထဲကေန ကၽြန္ေတာ္တုိ႕အဖြဲ႕ ၁၉ ေယာက္ေတာင္ စြန္လႊတ္ၾကတာ မညိပဲေနႏုိင္ရိုးလား။ ဆရာမေလး စြန္ကေအာက္နားမွာကထည္းက အြန္ေစာစြန္ကိုလာခ်ိပ္လုိ႕ ၾကိဳးျဖည္ေပးလုိက္ရေသးတယ္။ ဟိုေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္စြန္ကေတာ့ ပင္လယ္ေရျပင္ထဲ ထိုးဆင္းသြားလို႕ ေစာေစာစီးစီး စြန္ကိုထိမ္းေၾကာင္းရတဲ့အလုပ္ညိမ္းသြားတယ္။ ဟို ဂေရာင္းၾကဴ Gyoungju Amusement Park မွာလည္း တုိက္ကားစီးခဲၾကတာ ဘာေပ်ာ္သလဲမေမးနဲ႕။ လူက၁၉ေယာက္ တိုက္ကားက ၇ စီးပဲရွိတာမို႕ တစ္ခ်ိဳ႕ေက်ာင္းသားေတြခမ်ာ သံုးဘီးစက္ဘီးစီးသူစီး။ ဆိုင္ကယ္အေသးေလးေတြစီးသူစီးနဲ႕ အြန္ေစာကေတာ့ တုိက္ကားတစ္စီးတက္အပုိင္စီးလုိက္တယ္။ ဆရာမကေတာ့ေျပာရွာတယ္ ျဖည္းျဖည္းစီးၾကေနာ္။ နင္တို႕ကားေမွာက္လွ်င္ ငါ့အသတ္ခံရမွာဆိုျပီး သူ႕လည္ပင္းကို လက္နဲ႕ပိုင္းပိုင္းျပရွာတယ္။ သူ႕ေက်ာင္းသားေတြကလည္းလိမၼာၾကပါတယ္။ ကၽြမ္းက်င္ၾကတယ္ေျပာရမလား။ တစ္စီးမွ မတိမ္းေစာင္းမေမွာက္ခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းသူေတြကေတာ့ ေနာက္ထုိင္ဆိုေတာ့ မေျပာေတာ့ပါဘူး။ ဒါေတာင္ အြန္ေစာေနာက္ကထုိင္လုိက္လာတဲ့ ဗီယက္နမ္မေလးက ကြင္း၄ပတ္ေလာက္အရမွာ ေၾကာက္တယ္ေျပာလုိ႕ အေစာဆံုးသိမ္းခဲ့လုိက္ရတယ္။ ေအးကလည္းေအးတာနဲ႕အေတာ္ပါပဲ။ ဒီထက္ဆက္စီးေနလွ်င္ အြန္ေစာလည္း အေအးပတ္မွာစိုးရတယ္။ မေျပာေတာ့ဘူးေနတာ ေလကရွည္ေနျပန္ျပီ။ ဒါေလာက္ပဲဗ်ာ။ တတာ။ ဘုိင္ဘုိင္။ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ခရစၥမတ္ႏွင့္အတူ ၾကီးပြားတိုးတက္မဲ့ ႏွစ္သစ္မဂၤလာ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ျဖစ္နုိင္ၾကပါေစ။
Busan, Gyungju, Pohan Tour
၂၀၀၉.၁၂.၂၁ ရက္ေန႕မွ ၂၀၀၉.၁၂.၂၃ ရက္ေန႕ထိ NIIED ရဲ့ေက်းဇူးနဲ႕ ေလ့လာေရးသြားခဲ့ရတာေလးမွတ္တမ္းတင္ထားလုိက္တာပါ။
ဒါကဘူဆန္ SeaCloud Hotel and Busan Hae-undae Beach ပါ။
ဒါကေတာ့ Gyeongju Amusement Park ကကၽြန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕တည္းခုိခဲ့တဲ့ Hilton Hotel ပါ။
Monday, September 28, 2009
Korea Culture Tour ဒုတိယပိုင္း
ဘုရင့္ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြ ျမဳပ္နံရာ ဂူသခၤ်ိဳင္းေတြေနရာကေန ထြက္လာျပီး မၾကာခင္မွာပဲ ေန႕လည္စာစားခ်ိန္ေရာက္လာတာနဲ႕ ဒီဆိုင္ေလးမွာ အဖြဲ႕လုိက္အားေပးခဲ့လုိက္ၾကတယ္။ ငါးရွဥ့္ (장어구이)၊ အာပူရွာပူ (매운 탕)၊ ၾကက္ေကာင္လံုး (토중 닭)၊ ဘာဘီက်ဴး (생 불고기) တဲ့။ ဆရာေတြက ဆိုဂ်ဴ (Soju) ေတာ့မတိုက္ဘူးဗ်။ မယ့္ဂ်ဴ (ဘီယာ) ေတာ့တုိက္တယ္။ ေနာ္ေနာ္ကေတ့ာ ဂ်ဴ႕စ္ (Juice) ေလးပဲ အားေပးခဲ့တာပါ။ ဟဲ--ဟဲ--။ အဂၤလိပ္ေဆးသံုးေနခ်ိန္မို႕ေပ့ါ။ မဟုတ္လို႕ကေတာ့လား--ဟဲ--ဟဲ---။ ဘယ္ေနမလဲ။ 
ေနရာကသိပ္မေ၀းေတာ့ သိပ္ၾကာၾကာ ကားမစီးလုိက္ရပါဘူး။ မြန္းလြဲ တစ္နာရီခြဲေလာက္မွာ ကိုရီးယား အေတြးအေခၚပညာရွင္ ဒါဆန္း ဂၽြန္ရိပ္ေရာင္း (Dasan Jeong Yak-yong) (Korean religious philosopher) အေၾကာင္း ထိမ္းသိမ္းထားတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈျပတိုက္ကိုေရာက္ခဲ့တယ္။ 
ဒီမွာလည္း လိုက္လည္ရွင္းလင္းေပးမဲ့ သူ (Guide) က အဆင္သင့္ပါ။ ျပတုိက္က၀န္ထမ္း ျဖစ္တဲ့ Saw Mon Su (서문수) က လုိက္လည္ ရွင္းလင္းေပးပါတယ္။ ကိုရီးယားလုိပဲရွင္းတာဆိုေတာ့ အကုန္ေတာ့ နားမလည္ခဲ့ဘူးဗ်။ ဘာသာျပန္ေပးတဲ့ PCNB က ၀န္ထမ္းေတြလည္း ေမာကုန္ၾကလို႕ ဒီေရာက္ေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလမွပဲ ဘာသာျပန္ေပးၾကေတာ့တယ္။ ဒါက ေနာ္ေနာ္တုိ႕ကို ရွင္းလင္းေနတာေလ။ ဒါကေတာ့ အေတြးအေခၚပညာရွင္ၾကီးေပါ့။ သူ႕ရဲ့ နားေနေဆာင္ (Living Room) ေပါ့။ 
သူ႕ရဲ႕သက္တန္း ၇၅ ႏွစ္အတြင္းမွာ စာအုပ္ေပါင္း ၅၀၀ ေက်ာ္ေရးသြားခဲ့တယ္ဆိုပဲ။ ေရးဆြဲခဲ့တဲ့ သမိုင္း၀င္စိတ္ကူးပန္းခ်ိေတြကလည္း မနည္းပါပဲ။ သူနဲ႕သူ႕အစ္ကို တို႕ဟာ အေစာဆံုး Roman Catholicism အျဖစ္ေျပာင္းခဲ့သူေတြပါတဲ့။ ေနတာက နမ္ရင္ဂ်ဴ Namyangju, ဂေရာင္းဂ်ီး ျပည္နယ္မွာပါ (Gyeonggi Province)။ 
ဒါကေတာ့ သူ႕ အသံုးအေဆာင္ ေတြေလ။
ဒါေလးကေတာ့ အိမ္ရွင္မ စဖိုေဆာင္၀င္ေနတာေလ။ ျမင္ျမင္ခ်င္းေတာ့ ဘာမ်ားလုပ္ေနပါလိမ့္လို႕ထင္မိတယ္။ ဟီး--ဟီး--။ ထုိင္ေနပံုက တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနလို႕။ ၀တ္ရံုေတာ္ေၾကာင့္ပါ။ သူတို႕လည္း အဲဒီအခ်ိန္တုနး္ကေတာ့ ထင္းမီးသံုးတာေတြ႕ခဲ့ရတယ္ဗ်။ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ လွ်ပ္စစ္အလွ်ံပဲသံုးႏုိင္ေနေတာ့ ထင္းမီးကို မျမင္ရေတာ့ဘူး။ အခုလို ျပတိုက္မွာမွပဲျမင္ရေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ၾကည္ေလရာ ျမင္ေလရာ သစ္ေတာေတြခ်ည္းျဖစ္ေနတာေပါ့။ ေတာျပဳန္းစရာအေၾကာင္းမွမရွိေတာ့တာေလ။ အင္း စိတ္ကူးကေဘးေရာက္ကုန္ျပီ။ 
ဒါကေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္တုနး္ကစိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္းမွာ မရွိမျဖစ္ အသံုး၀င္တဲ့ ႏြား ပါတဲ့။ ႏြားကို ေတာ္ေတာ္တန္ဘိုးထား ထိမ္းသိမ္းထားတတ္ပါတယ္တဲ့။ ဒါက သူ႕ရဲ့ဂူ ။ ဘုရင္ေတြျမွဳပ္ႏွံတဲ့ဂူေတြနဲ႕ ခပ္ဆင္ဆင္ပဲ။ ဂူထိပ္မွာ (mount) ပါတယ္။ ေက်ာက္ျပားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တိရိစၦာရုပ္တုေတြေတာ့မရွိဘူး။ အမည္ေရးထုိးထားတဲ့ ေက်ာက္တိုင္ပဲေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ 
ဒါက တစ္ေလွ်ာက္လံုး မွတ္တမ္းတင္ေပးေနတဲ့ ဓါတ္ပံုဆရာေလ။ ၾကိဳးၾကိဳးစားစားရိုက္ေနတာေလး ကၽြန္ေတာ္က တဆင့္ ရိုက္ယူလိုက္တာ။ ဒါကေတာ့ ဂူေပၚကအဆင္း လမး္ေလးဗ်။ အေပၚကေနၾကည့္ျပီး အာလိမ္ေလွကားေလးလို လုပ္ေပးထားတာေလး သေဘာၾကလုိ႕။ ေနာ္ေနာ္ကေနာက္ဆံုးမွဆင္းခဲတာေလ။ ရွင္းလင္းေပးတဲ့သူက ဟုိေရွ႕ဆံုး ေအာက္ေျခမွာေရာက္ေနျပီေလ။ 
ဒါေလးေဆြကေတာ့ သူရဲ႕ေက်ာက္ရုပ္နဲ႕ လမ္းညြန္ေလးပါ။
ဒါကေတာ့ ရွင္းလင္းေဆာင္အတြင္းမွ ပန္းခ်ီေတြပါ။ ပန္းခ်ီကအားလံုး ၈ ပံုေတာင္ရွိတာ။ သမိုင္း၀င္ပန္ခ်ီ။ တကယ့္ အျဖစ္အပ်က္ကို ပံုေဖၚထားတဲ့ပန္ခ်ီကားေတြပါတဲ့။ မထမဆံုးပံုကေတာ့ ေရျပင္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ဘုိ႕ ေလွေတြကို ကန္႕လန္႕ခံျပီ တံတားေဆာက္ထားတဲ့ပံုပါ။ ဒီေလာက္ ေရခရီးကို ဒီလိုအစီအမံနဲ႕ ရေအာင္ခရီးသြားခဲ့တာပါတဲ့။ 
ဒီမွာ ေနတဲ့ သူ႕မိခင္က စြန္႕လႊတ္စြန္႕စားခဲ့တဲ့အတြက္ သူကိုင္တဲ့ ေတာင္ေ၀ွး ေတာင္ တစ္ေခ်ာင္းလံုး အနက္ေရာင္ေျပာင္းေနပါတယ္တဲ့။ လက္ဆစ္ေတြလည္း တုပ္ေန တယ္ေျပာတာပဲ။ ဒါကေတာ့ ဒီမွာရွိတဲ့ပန္းေတြက အရန္းလွပျပီး အထိအေတြ႕ကိုခံစားတတ္တယ္။ ကလိထိုးလွ်င္ ရားတတ္တယ္လို႕ အဆိုရွိပါတယ္ဆိုလို႕ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြက အပင္ကို ကလိၾကည့္ေနၾကတဲ့အထဲက ဘရာဇီးေက်ာင္းသူ တစ္ေယာက္ကလိေနတုန္း မွတ္တမ္းတင္ခဲ့လုိက္တာ။ ဒါကေတာ့ ပညာရွင္ၾကီးတီထြင္ခဲ့တဲ့ ေဆာက္လုပ္ေရးမွာသံုးတဲ့ ေက်ာက္မစက္ပါတဲ့။ သိပ္ၾကီးေလး တဲ့ ေက်ာက္တံုးေတြကို ဒီနည္းနဲ႕မ တင္ပါတယ္တဲ့။ 
ဒါေလးေတြကေတာ့ ဒီျပတုိက္ဧရီယာထဲက ျမင္ကြင္းအခ်ိဳ႔ပါ။
ဒါကေတာ့ ျပတိုက္အထဲကျမင္ကြင္းတစ္ခ်ိဳ႕။
ညေန ၃း၂၇ နာရီမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ယဥ္ေက်းမႈေလ့လာေရးခရီးစဥ္ ျပီးဆံုးျပီျဖစ္ေၾကာင္းေၾကညာပါတယ္။ မနက္က ၇း၂၇ နာရီက စတင္ရထားစီးခဲ့တာေလး သတိရလိုက္ေသးတယ္။ မိနစ္တူေနလို႕ေလ။ ညေန ၄ ခြဲေလာက္မွာ PCNB ရံုးခ်ဳပ္ကိုျပန္ေရာက္ပါတယ္။ လူစုခြဲျပီး လာလမ္းအတိုင္းျပန္ခဲ့လုိက္ရပါတယ္။ ၆း၃၅ မွာ ယုန္ဆန္ (용산) ဘူတာကေနစီးလာခဲ့ရာ ၈း၂၁ မွာ ကၽြန္ေတာ္ေနထုိင္ရာ ရယ္ဆန္ (예산) ျမိဳ႕ေလးသို႕ျပန္လည္ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အၾကမ္းမွ် ေဖၚျပေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အေသးစိတ္သိလိုလွ်င္ ဒီမွာ ဆက္လက္ ဖတ္ရႈႏုိင္သလို ေအာက္မွာလည္း ေကာ္ပီ (Copy) ကူးေပးလုိက္ပါတယ္။ အားလံုး က်န္းမာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစဗ်ာ။
Jeong Yak-yong, also Jeong Yag-yong or Dasan (1762–1836), was a leading Korean religious philosopher during the Joseon Dynasty. He is commonly regarded as the greatest of the Silhak thinkers, who advocated that the formalist Neo-Confucian religious philosophy of Joseon return to practical concerns. Jeong Yag-yong and his brothers were also among the earliest Korean converts to Roman Catholicism.
Life
Jeong was born, and also ended his days, in modern-day Namyangju, Gyeonggi province.
Government service
Jeong served the government in a variety of capacities throughout his life. He supervised the construction of Hwaseong Fortress in Suwon in the early 1790s. In 1794, he served as secret royal inspector (암행어사) of Gyeonggi province, investigating misconduct by other officials. This opened his eyes to the scale of official misconduct, and may have inspired much of his later writings.
Thought
Jeong is known above all for his work in synthesizing the Neo-Confucian thought of middle Joseon. In the process, he wrote widely in fields including law, political theory, and the Confucian Classics. He sought to return Confucian scholarship to a direct connection with the original thought of Confucius. He called this return to the classics "Susa" (수사/洙泗) learning, a reference to the two rivers that flowed through Confucius' homeland.
In the service of this idea, Jeong criticized the philosophers of his time for engaging in both fruitless etymological scholarship and pursuing philosophical theory for its own sake. He argued that scholarship should be re-focused on more important concerns such as music, ritual, and law. This was not only an intellectual but a political assertion: he argued that the gwageo examinations by which people qualified for royal service should be reformed to focus on these concerns.
Names
At different times in his life, Jeong adopted a wide variety of ho, or pen names. The most well-known of these, Dasan, means "tea mountain." Jeong adopted it while in internal exile near a mountain of the same name, in Gangjin County, on the coast of South Jeolla province. Other pen names of his include Sammi (삼미/三眉), Yeoyudang (여유당/與猶堂), Saam (사암/俟菴), Jahadoin (자하도인/紫霞道人), Tagong (탁옹/籜翁), Taesu (태수/苔叟), Munamirin (문암일인/門巖逸人), and Cheolmasancho (철마산초/鐵馬山樵).
At birth, his father gave Jeong the courtesy name Gwinong, (귀농/歸農), which means "returning to the land." This reflected his father's decision to leave government service in the wake of King Yeongjo's murder of the crown prince. As a Roman Catholic, he received the baptismal name John, or 요한 (Yohan), in Korean.
After his death, the King bestowed on Jeong the posthumous name Mundo (문도/文度). Mun refers to writing or literature, and do to law.
Subscribe to:
Posts (Atom)
