ကိုရီးယားႏုိင္ငံ တကၠသိုလ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္တြင္ တက္ေယာက္ပညာသင္ယူလွ်က္ရွိေသာ၊ NIIED, KGSP (National Institute for International Education, Korean Government Schloarship Program) မွ ပညာသင္ဆုေထာက္ပံ့ထားေသာ ႏုိင္ငံေပါင္း ၁၁၉ ႏုိင္ငံမွ ေက်ာင္းသားေပါင္း ၁၉၅၉ ေယာက္ထဲမွ ေက်ာင္းသား ၄၀ ကိုေရြးျခယ္၍ ထူးခၽြန္ဆု( Excellence Academic Achievement Award) ေပးခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၁၁ ခုနွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ရက္ေန႕ ဆိုးလ္ျမိဳ႕ေတာ္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာပညာေရး ဌာန (NIIED) မွာက်င္းပတဲ့ ဆုေပးပြဲမွာ ျမန္မာ ေလးေယာက္ ဆြတ္ခူးရရွိခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာေက်ာင္းသား ၈၀ အနက္ ဘြဲ႕လြန္ ၅၃ ေယာက္ထဲမွ ၃ ေယာက္၊ ဘြဲ႕ၾကိဳ ၂၇ ေယာက္ထဲမွ တစ္ေယာက္၊ စုစုေပါင္း ၄ ေယာက္ ဆုရရွိတာမို႕ တစ္ႏုိင္ငံခ်င္း တြက္ၾကည့္မယ္ဆိုလွ်င္ ဦးေရအမ်ားဆံုးဆုရရွိတဲ့ႏုိင္ငံျဖစ္ပါတယ္။ ဘြဲ႕လြန္ ၃ ေယာက္တြင္ YAU မွ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္အတူ သိပၸံႏွင့္နည္းပညာတကၠသိုလ္မွ ေဒါက္တာေက်ာင္းသူ မေမျဖိဳးသူ ကဆြတ္ခူးရရွိပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ မဟာေက်ာင္းသူပါ။ ကိုရီးယားေမဂ်ာအထူးျပဳေလ့လာေနသူ မယဥ္ယဥ္ေအး ကဆြတ္ခူးရရွိတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘဲြ႕ၾကိဳ (Undergraduate) ေက်ာင္းသူ ၂၇ ေယာက္ထဲမွ မထားထားဦး ကဆြတ္ခူးရရွိပါတယ္။ ေနာင္ႏွစ္ေတြမွာလည္း ျမန္မာေတြ ဒီထက္မက ဆြတ္ခူးႏုိင္ၾကမယ္လို႕ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။
Showing posts with label Education. Show all posts
Showing posts with label Education. Show all posts
Friday, December 30, 2011
Excellence Academic Achievement Award
Monday, January 17, 2011
Paper Submition to Journal for Publication
"စာတမ္းေလးေတြဂ်ာနယ္မွာထုတ္ေ၀ဖို႕"
ေလရွည္မလို႕မဟုတ္ပါဘူး။ မေန႕က ပါရဂူတက္ေနတဲ့ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ ေမးလာလုိ႕ ေျပာျပရင္း သိျပီးသူေတြအတြက္ မလိုအပ္ေပမဲ့ မသိေသးသူေတြ အလြယ္တကူသိရွိနားလည္ႏုိင္ေအာင္ အဆင္ေျပေျပ တင္ပို႕ထုတ္ေ၀ႏုိင္ေအာင္ သိထားတာေလး ခ်ေရးအံုးမွ လုိ႕စိတ္ကူးရလာလို႕ပါ။ အားလို႕ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ အြန္ေစာလည္း ေပပါေရးရက္တန္းလန္းပဲ ခဏထားျပီး ဒီပို႕စ္ေလးလာေရးေနတာ။
မိမိ ကုိယ္တုိင္ သုေတသနျပဳ ထားတဲ့ Research Results ေတြကို အမ်ားအသိအမွတ္ျပဳ၊ အမ်ား သိရွိအသံုးျပဳခြင့္ရေအာင္ ဂ်ာနယ္ပို႕ျပီး ထုတ္ေ၀ခြင့္ရဘုိ႕ ေလွ်ာက္ေတာ့မယ္လုိ႕ ရည္ရြယ္တဲ့ အခါမွာ စဥ္းစားရမဲ့လုိအပ္ခ်က္ကေလးေတြပါ။ အေသးစိတ္ေတာ့ မသြားေတာ့ဘူးေနာ္။ အၾကမ္းမ်ဥ္း ေပါ့။ ဒါေလာက္သိထားလွ်င္ပဲ အလြယ္တကူ ဆည္းပူးေအာင္ျမင္ႏုိင္မွာပါ။
၁။ မိမိေခါင္းစဥ္နဲ႕ (ဘာသာရပ္နဲ႕) ကိုက္ညီတဲ့ စာေစာင္ေတြထုတ္ေ၀ေနတဲ့ ဂ်ာနယ္ကို ဒီမွာ လုိက္ရွာ လုိ႕ရပါတယ္။ ဒါကေတာ့ အဲဒီဂ်ာနယ္ေတြရဲ့ အတိုေကာက္ေတြပါ။ အဲလိုရွာႏုိင္ဘုိ႕ ဆက္စပ္တယ္လုိ႕ထင္တဲ့ ဂ်ာနယ္တစ္ခုခုက ထုတ္ေ၀တဲ့ ေပပါ ၂ ခု ၃ ခုေလာက္ေဒါင္းယူၾကည့္လုိက္လွ်င္ သိႏုိင္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္လည္း ဂ်ာနယ္မွာ လမ္းညႊန္ေတြရွိပါတယ္။ ဘာေတြလက္ခံထုတ္ေ၀ပါတယ္။ ေပပါပို႕မယ္ဆိုလွ်င္ ဆိုျပီး Author Guide ေတြလည္း ဂ်ာနယ္တုိင္း ဖရီးေဒါင္းေလာ့ ေပးပါတယ္။
၂။ မိမိေရးသားထားတဲ့ စာေပအဆင့္အတန္းနဲ႕ကိုက္ညီတဲ့ ဂ်ာနယ္ကိုရွာရပါတယ္။ ဘာသာရပ္ေတာ့တူပါရဲ့ ကိုယ္လုပ္ထားတာက အဆင့္နိမ့္ေနတယ္ဆိုလွ်င္ သိပ္ျမင့္တဲ့ဂ်ာနယ္ေတြကိုပို႕မိလွ်င္ Reject လုပ္တာခံရတတ္ပါတယ္။ Reject လုပ္ခံရလွ်င္ မိမိအတြက္ အခ်ိန္ေတြ နင့္နာပါတယ္။ ဂ်ာနယ္နိမ့္တယ္ျမင့္တယ္ဆိုတာကို Impact Factor နဲ႕တုိင္းတာပါတယ္။ Thomson Reuters လုိ႕ေခၚတဲ့ Intelligent and information ကေန Science Citation Trace လုပ္ျပီးတြက္ခ်က္သတ္မွတ္တယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ျမင့္တဲ့ဂ်ာနယ္ေတြက လက္ခံမခံဆံုျဖတ္ဖုိ႕ကို ေျခာက္လ၊ တစ္ႏွစ္ၾကာတတ္ပါတယ္။ ခက္ခဲတတ္ပါတယ္။ အဲလိုေစာင့္စားျပီးမွ Reject လုိ႕ အေျဖထုတ္ခံရလွ်င္ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္ေစမွာပါ။ ဒါျဖင့္ အစကထည္းက ကိုယ့္ေပပါအဆင့္အတန္းနဲ႕ သင့္ေတာ္တဲ့ လယ္ဘယ္ရွိတဲ့ ဂ်ာနယ္ကိုဘယ္လိုရွာမလဲ။ အက်မ္းမ်ဥ္းေတာ့ ထုတ္ေ၀တဲ့အၾကိမ္ေရနဲ႕ ဆက္ႏြယ္ေနတတ္ပါတယ္။ လစဥ္ထုတ္ေ၀တဲ့ဂ်ာနယ္ကေန တစ္ႏွစ္ ႏွစ္ၾကိမ္သံုးၾကိမ္သာထုတ္ေ၀တဲ့ဂ်ာနယ္ထိေပါ့။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း တစ္ႏွစ္တစ္ၾကိမ္ ထုတ္ေ၀တာလည္းရွိမွာေပါ့ေလ။ အၾကိမ္ေရမ်ားမ်ားထုတ္တဲ့ဂ်ာနယ္က ထုတ္ေ၀ခြင့္ လြယ္လြယ္ရႏုိင္တယ္လုိ႕အၾကမ္းမ်ဥ္းေမွ်ာ္လင့္ႏုိင္ပါတယ္။ သိပ္နိမ့္တဲ့ဂ်ာနယ္ပို႕မိလွ်င္လည္း ကိုယ့္အားထုတ္ထားတာေလး ႏွစ္ေမ်ာစရာၾကီးျဖစ္ေနမွာေလ။ ဒီေတာ့ ကိုယ့္အားထုတ္ထားတာေလးနဲ႕ကိုက္ညီတဲ့ အဆင့္ရွိတဲ့ဂ်ာနယ္ရဘို႕ေတာ့ ေရြးရတာေပါေနာ့။ သတ္မွတ္တဲ့ေနရာမွာ SCI (Science Citation Index) အဆင့္ရွိဂ်ာနယ္မ်ားထဲမွာ ရွာလို႕မရတဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြကိုေတာ့ SCIE (Science Citation Index expanded) ထဲမွာရွာေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ အဲလိုလည္းအဆင့္သတ္မွတ္ပါတယ္။ SCI ဂ်ာနယ္ေတြဟာ impact factor အျမင့္ေတြျဖစ္ျပီး SCIE ကေတာ့ သူ႕ထက္နိမ့္တဲ့ဂ်ာနယ္ေတြလုိ႕ဆိုပါတယ္။ impact factor တြက္မထားတဲ့ ျပည္တြင္းျဖန္႕ေ၀တဲ့ဂ်ာနယ္ေတြလည္း မ်ားပါတယ္။
၃။ ေနာက္တစ္ဆင့္ကေတာ့ Revise လုပ္ေပးရတာပါ။ ဂ်ာနယ္္ေတြက မိမိပို႕လုိက္တဲ့ ေပပါကို ဒီအတုိင္းလက္ခံမယ္မထင္လုိက္ပါနဲ႕။ အနည္းဆံုး တစ္ၾကိမ္ႏွစ္ၾကိမ္ေတာ့ Reviewer က Comments ေတြေပးျပီး ျပင္ခိုင္းတတ္ပါတယ္။ လိုတိုး ပိုေလွ်ာ့လုပ္ခုိင္းပါတယ္။ အဲဒီအတြက္လည္း အခ်ိန္အတုိင္းအတာ ဂ်ာနယ္က ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ရမဲ့ လုပ္ငန္းအတိမ္အနက္ကိုလုိက္ျပီး သတ္မွတ္ေပးပါတယ္။ သူ႕သတ္မွတ္ခ်ိန္အတြင္းျပီးေအာင္ ျပန္ေခ်ာေပးရပါတယ္။ ဂ်ာနယ္စိတ္ၾကိဳက္အဆင့္ေရာက္ျပီဆိုမွ Proof read ေတြဘာေတြထပ္ခုိင္းျပီး Publication right ေတြဘာေတြ လက္မွတ္ထိုးခုိင္းပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဂ်ာနယ္က Page Charges ေတြ Color figure ပါလွ်င္ color charges ေတြ ေပးေခ်ရပါတယ္။ အဲလို ျပည့္စံုျပီဆိုမွ သူတုိ႕ေရာင္းစားတဲ့အထဲမွာ ကိုယ့္စာတမ္းေလး ပါသြားတာပါဗ်ာ။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း Free access ေပးတဲ့ဂ်ာနယ္ေတြ ရွိပါတယ္။ ကိုယ့္ဆီက ပိုက္ဆံေတာင္းေပမဲ့ ကိုယ့္ေပပါကို သူတို႕ေရာင္းမစားဘူးေပါ့။ ဂ်ာနယ္အမ်ားစုကေတာ့ ေဒါက္တာညီေျပာသလိုပါပဲ။ Author ထံကလည္း ပိုက္ဆံေတာင္းေသးတယ္။ Reader ေတြကိုလည္း ေရာင္းစားတယ္။ ဂ်ာနယ္ေတြေတာ္ေတာ္ ၀န္ေဆာင္ခယူတယ္ (လုပ္စားတယ္) တဲ့။ ဟား---ဟား---။ ကုိယ္က ထုတ္ေ၀ခ်င္တာကိုး။ မူပိုင္နာမည္ရခ်င္တာကိုး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဘြဲ႕ရခ်င္တာကိုး ေတာင္းေပမေပါ့ေနာ့။
မဟာေက်ာင္းသားမ်ားကေတာ့ SCIE အဆင့္ ထုတ္ေ၀ႏုိင္လွ်င္ အိုေကေပမဲ့ ပါရဂူဘြဲ႕ယူခ်င္သူမ်ားအတြက္ကေတာ့ SCI အဆင့္မီ အနည္းဆံုးတစ္ေစာင္ ထုတ္ေ၀ႏုိင္ရပါမယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းနဲ႕တစ္ေက်ာင္းသတ္မွတ္ခ်က္ေတာ့မတူဘူးေပါ့ေလ။ ဂ်ာနယ္က လက္ခံျပီးလည္း ခ်က္ခ်င္းထုတ္ေ၀ခြင့္ရတာမဟုတ္ပါဘူး။ Volume number, Page number ရဘုိ႕က ေနာက္ထပ္ အခ်ိန္အတုိင္းအတာတစ္ခု ထပ္ေစာင့္ရပါတယ္။ တကၠသိုလ္ေတြကေတာ့ ဂ်ာနယ္က လက္ခံျပီဆိုတာနဲ႕ ေက်ာင္းသားကို အဆင္ပီသတ္မွတ္ျပီး ဘြဲ႕ေပးပါတယ္တဲ့။ အြန္ေစာလည္း SCIE အဆင့္မွာပဲ ရွိပါေသးတယ္။ အခုလုပ္ေနတဲ့သုေတသန ကိုေတာ့ SCI အဆင့္မီေအာင္ လုပ္ရမယ္လို႕ ဆရာက တြန္းအားေပးထားပါတယ္။ ၾကိဳးစားဆဲပါ။
အားလံုး အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ၾကပါေစ---ခ်င္-------။
Thursday, December 9, 2010
Final Exam
"စာေမးပြဲ"
ဖုိင္နယ္စာေမးပြဲဆိုလို႕ ဟဲဗီးမထင္လုိက္ပါနဲ႕ တစ္နာရီေမးခြန္းပါပဲ။ ဒီတစ္ခါေမးခြန္းကေတာ့ အဆင့္ျမင့္တယ္ေျပာရမလား ေတာ္ေတာ္ေလးစံုစံုလင္လင္ေမးထာတာပဲ။ က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္ေျဖလွ်င္ေတာင္ ရာခုိင္ႏႈန္းျပည့္မရႏုိင္ဘူး။ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုဖုိ႕ ေမးထားတဲ့အထဲမွာ လက္ေတြ႕ဓါတ္ခြဲခန္းဆရာလုပ္ေနတဲ့ က်ေနာ္ကို မသိေသးတာေတြပါတယ္။ ပါေမာကၡက တမင္ ဆရာသားခ်န္ေမးထားတာလားေတာ့မသိဘူး။ ေနာက္ဆံုးက ဆယ္မွတ္တန္သံုးပုဒ္ ေတာ့ေကာင္းေကာင္းေရးႏုိင္တယ္။ ဟား---ဟား--- ကိုယ္တပည့္ေတြ (ဒုတိယႏွစ္ေက်ာင္းသားေတြ)ေျဖတဲ့ေမးခြန္းကို ေဒါက္တာေက်ာင္းသားက ေျဖၾကည့္မယ္ေျပာတာ သိပ္ေတာ့ တရားဘူးထင္တယ္ဟီးဟီး။ ေက်ာင္းသားက ၂၁ ေယာက္ရယ္။ အေစာင့္ဆရာက ႏွစ္ေယာက္။ က်ေနာ္နဲ႕ မဟာသိပၸံတက္ေနတဲ့ ကၾကီးေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္။ ေရဆင္းက က်ေနာ့ကေလးေတြနဲ႕ယွဥ္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ က်ေနာ့ကေလးေတြထက္မသာပါဘူး။ ေရဆင္းကကေလးေတြကေတာင္သာအံုးမယ္။ စာေမးပြဲေျဖပံုခ်င္းေျပာပါတယ္။ သိရံုပဲသင္တာမုိ႕ ခ်ေရးခုိင္းလွ်င္ အလြတ္ခ်မေရးႏုိင္ၾကဘူး။ ကၾကီးလုိ သိသလိုေရးပါဆိုတာကို သိပ္ရွင္းမျပတတ္ၾကဘူးရယ္။ အဂၤလိပ္စာအားနည္းတာ သိသာတယ္။ ေရဆင္းမွာ က်ေနာ္သင္ခဲ့ရတဲ့ ဒုတိယႏွစ္၊ တတိယႏွစ္ ကေလးေတြကမွ ေရးနုိင္ၾကအံုးမယ္။ သူတုိ႕အားသာတာတစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။ ပါ၀ါပြိဳင့္ေကာင္းေကာင္းျပင္တတ္တယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္သင္ခဲ့တဲ့ သင္ခန္းစာ ၇ ခ်ိန္အတြက္ အဖြဲ႕ေလးဖြဲ႕ခြဲျပီး presentation လုပ္ခိုင္းတာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ စလုိက္ျပင္ဆင္ပံု၊ တင္ျပပံု ေရဆင္းက ဘြဲ႕လြန္ေက်ာင္းသားမီမယ္မထင္ဘူးဗ်ာ။ က်ေနာ္သင္ျပီးတုိင္း တစ္ပါတ္တစ္ခါ ရီပို႕ တင္ခုိင္းတယ္။ အဲဒါေတာ့ ကိုရီးယားလုိ တင္တာမို႕ က်ေနာ္မစစ္ေပးႏုိင္ဘူး။ က်ေနာ့္ကိုအကူ ေပးထားတဲ့ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ေက်ာင္းသားကို ပဲ အစစ္ခုိင္းထားတယ္။ အဲဒီအတြက္ အမွတ္တစ္ရာထဲက အမွတ္သံုးဆယ္ ခြဲတန္းေပးထားလုိက္တယ္။ က်န္တဲ့ ၇၀ ဘုိးေတာ့ သင္တန္း တက္ေရာက္မႈ႕နဲ႕ presentation ေပၚမူတည္ျပီး အကဲျဖတ္ေပလုိက္တယ္။
သင္ေထာက္ကူပစၥည္းေတြက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာကိုးဗ်။ စာသင္ခန္းထဲမွာတင္ ကြန္ပ်ဳတာ စလုိက္ အကုန္ရွိတယ္။ အခန္းက ၅၈ ေယာက္ေလာက္ပဲဆံ့တာ။ ရွိတာက ၂၁ ပဲဆိုေတာ့ေအးေဆးေပါ့။ ေျမျဖဴကလည္း အမႈန္မထြက္ေစတဲ့ ေျမျဖဴခဲနဲ႕။ ဒါေတာင္ မဟာသိပၸံေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္က ေျပာတယ္။ အဲဒါ အညံ့စားေတြတဲ့ ဒီထက္ေကာင္းတာရွိတယ္တဲ့။ သူေျပာတဲ့အညံ့စားကိုပဲ ေရးျပီးဖ်က္ၾကည့္တယ္။ တကယ္ဘာအမႈန္မွ မလြင့္ဘူးဗ်ာ။ အဖ်က္ေကာင္းတာလည္းပါမယ္။ ေဘာဖ်က္က အမႈန္ကိုစုပ္ယူထားႏုိင္တဲ့ အထူစားမ်ိဳးေလ။ သင္ပုန္းက အစိမ္းဘုတ္။ Green board. ။ သူနဲ႕အတူယွဥ္ေထာင္ထားတာက အျဖဴေရာင္ဘုတ္ White board နဲ႕ ေဆာ့ပင္။ ေျမျဖဴကိုေတာ္ေတာ္သံုးခဲပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ပါ၀ါပြိဳင့္နဲ႕သင္ေပးတာမ်ားတယ္။ လက္ေတြ႕ဆိုေတာ့ တကယ္လက္ေတြ႕ ဓါတ္ခြဲခန္း သုေတသနေတြသင္ေပးတာမ်ားပါတယ္။ pipette ကိုင္တြယ္နည္းကအစေပါ့။ ပါေမာကၡက သီအိုရီပိုင္းသင္တာကို က်ေနာ္က ေထာက္ပံ့သင္ၾကားေပးရတာကိုး။ သူတို႕စကားလုိ က်ေနာ့္ကုိ ဂ်ိဳဂရိုေဆာင္န္ဆင္နိမ္ (조교선생님) တဲ့။ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ အကူဆရာပါပဲ။
စာေမးပြဲေျဖတဲ့သူ အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္မွာစိုးလို႕ ဓါတ္ပံုကို အသံမတြက္တဲ့ ဗြီဒီယိုဖုိင္အေနနဲ႕ရိုက္ယူခဲ့တယ္။ ျပီးမွ ဓါတ္ပံုျပန္လုပ္တာ ဆိုေတာ့ သိပ့္ေတာ့မရွင္းဘူး။ ေခါင္းမေမာ့တန္းေျဖေနၾကတဲ့ က်ေနာ့္ ေက်ာင္းသားေလးေတြ အားေပးရင္းၾကည့္သြားပါအံုး။ ဟဲ---ဟဲ။
လက္စနဲ႕ ကိုယ့္အတြက္လည္း ဒီေန႕ သင္တန္း ပိတ္ပြဲမို႕ ဆရာေတြကိုလုိက္ ဧည့္ျပဳခဲ့တဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ေလးမွာ ရိုက္ထားတာေလးပါ တြဲဆက္ေပးလုိက္တယ္။ ဆရာေတြပံုေတာ့ ရိုက္ခဲ့ေတာ့ဘူး။ မ်ားေနျပီဆုိေတာ့။ ဟဲ---ဟဲ---။
Sunday, October 24, 2010
Korean Education
"ကိုရီးယားပညာေရး"
အရင္ပိုစ့္ေလးေရးလုိက္ေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း အာရွ ပညာေရးကို အျမင္တစ္မ်ိဳး နဲ႕နားလည္လြဲမွာ စိုးလို႕ ဒီပို႕စ္ေလးဆက္တင္လုိက္ပါတယ္။ ဘြဲ႕ၾကိဳပညာေရးနဲ႕ ဘြဲ႕လြန္ပညာေရး သင္ရိုး၊ သေဘာသဘာ၀ခ်င္းမတူတာကိုေတာ့ အားလံုး သိျပီးလုိ႕ယူဆလုိက္ပါတယ္။ ဘြဲ႕ၾကိဳေက်ာင္းသားေတြမွာက ဆရာဦးေဆာင္ ရွင္းျပ သင္ၾကားေရးစနစ္ပါ။ ဘြဲ႕လြန္မွာက တပည့္က ရွင္းျပရတဲ့စနစ္ပါ။ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ဖတ္ထားတယ္။ ဘာေတြကိုသိထားတယ္ ဆိုတာေတြကို စာသင္ခ်ိန္မွာ အလွည့္က် presentation ေလးေတြလုပ္တယ္။ ေနာက္ဆံုး သင္တန္းဆင္းခ်ိန္မွာ စာသင္တန္းတစ္တန္းစာ လက္ရွိဘာသာရပ္နဲ႕ပတ္သက္ျပီး မိမိတာ၀န္က်ရာ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုအတြက္ ရႈ႕ေဒါင့္စုံကေန ေရးျပ၊ တင္ျပရတာပါ။ စာေမးပြဲရယ္လို႕ အလြတ္က်က္ခ်ေရးစနစ္ က ေခတ္ကုန္ေနျပီေလ။ ဒါျဖင့္ဘြဲ႕လြန္ေက်ာင္းသားေတြကို ဘယ္လိုအင္တာပရက္။ အီဗယ္လူရိတ္ (Evaluate) လုပ္လဲေမးစရာရွိပါတယ္။ သုေတသန စာတမ္း ဘယ္ႏွစ္ေစာင္ ထုတ္ေ၀ထားလဲ။ first author အေနနဲ႕က ဘယ္ႏွစ္ေစာင္လဲ။ Second Author, Third Author, etc. ဘယ္ႏွစ္ေစာင္ သူမ်ားကို ၀ိုင္းကူလုပ္ဖူးလဲ။ Patent Law ကို ဘာေတြေလွ်ာက္ထားဘူးလဲ။ ရထားဘူးလဲ။ ဆိုတာေတြနဲ႕ တုိင္းတာပါတယ္ဗ်ာ။ တကယ္ေတာ့ ဘြဲ႕လြန္ေက်ာင္းသားေတြမွာ ရားတာေတာင္မွတ္ထားရတဲ့အဆင့္ပါ။ ဒီၾကားထဲ ပေရာ္ဖက္ဆာရဲ့ လုပ္ငန္းရပ္ေတြကို ေခါင္းစဥ္မဲ့ ကူလုပ္ေပးေနရတာေတြကလည္းမနည္းပါဘူး။ ကိုယ္လုပ္ျပီး ကိုယ့္နာမည္ မရတာေတာ့ ၀မ္းနည္းစရာပါပဲ။ အဲလိုမ်ိဳးလည္းၾကံဳတတ္ၾကတယ္လို႕ ၾကားဘူးပါတယ္။ ဟဲ---ဟဲ---ေစာေစာစီးစီး အြန္ေစာလည္းၾကံဳလုိက္တာပါပဲ။ ပထမဆံုး ေပပါကို တရုတ္ေက်ာင္းသားနာမည္နဲ႕ထြက္ေပးလိုက္ရတာပါ။ သူ႕အတြက္ ေက်ာင္းလခလြတ္ျငိမ္းေအာင္လုိ႕ပါ။ အြန္ေစာက စေကာလားရျပီးဆိုေတာ့ မလုိအပ္ဘူးေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒုတိယေနရာကေန ပဲေက်နပ္ေပးလုိက္ရတယ္ေလ။ ဆရာက ေတာင္းတာဆိုေတာ့ မေပးဘူးေျပာလို႕မွမရတာ။ ကိုရီးယား တကၠသိုလ္ေတြမွာ မူတစ္ခုရွိပါတယ္တဲ့။ ဘယ္ျပည္ပဘြဲ႕လြန္ေက်ာင္းသားမဆို ပထမ ၆ လမွာေပပါတစ္ေစာင္ ထုတ္ေ၀ခြင့္ရေအာင္တင္ႏုိင္လွ်င္ တစ္ႏွစ္စာ ေက်ာင္းလခေပးစရာမလိုပါဘူး (one year School fee exemption) တဲ့ (မည္သည့္ဂ်ာနယ္မဆိုပါ။ ဒါေၾကာင့္ျမန္ျမန္ရလြယ္တဲ့ျပည္တြင္းဂ်ာနယ္ေတြပို႕တာမ်ားပါတယ္)။ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္မွာ တစ္ၾကိမ္သာေလွ်ာက္ထားခြင့္ရွိတာပါတဲ့။
ေနာက္တစ္ခု ေကာင္းတဲ့အခ်က္ကေတာ့ ပေရာဂ်က္တစ္ခုစီအတြက္ အဖြဲ႕ေလးေတြခြဲေပးထားျပီး ပို႕စ္ေဒါက္ရွိလွ်င္ ပို႕ေဒါက္ေတြကဦးေဆာင္ပါတယ္။ အြန္ေစာတို႕ဓါတ္ခြဲခန္းက ပို႕ေဒါက္တာ ႏွစ္ေယာက္က ရာထူးတိုးနဲ႕ ဌာေနေျပာင္းသြားေတ့ာ အြန္ေစာက ေအာ္တိုမက္တစ္ အၾကီးဆံုးျဖစ္က်န္ခဲ့တာပါ။ အြန္ေစာလို ႏွစ္တူ ေဒါက္တာေက်ာင္းသား တရုတ္တစ္ေယာက္ေတာ့ရွိပါတယ္။ အသက္အရ အၾကီးဆံုးဆိုျပီး ေနရာတကာတာ၀န္ယူေပးေနရတာပါ။ ေျခာက္လတန္းတစ္တန္းငယ္တဲ့ေဒါက္တာေက်ာင္းသားကတစ္ေယာက္။ အခုႏွစ္မွေရာက္လာတဲ့ (one year Junior) ေဒါက္တာေက်ာင္းသားကတစ္ေယာက္ပါ။ မဟာသိပၸံေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ တရုတ္ ၂ ေယာက္။ ကိုရီးယား ၂ ေယာက္ပါ။ ဘြဲ႕ၾကိဳသံုးေယာက္။ စုစုေပါင္းလုိက္လွ်င္ေတာ့ ဆယ့္ႏွစ္ေယာက္ေတာင္ရွိတယ္ဗ်။ ရံုးစာေရးမေလးတစ္ေယာက္ေရာေပါ့။ ပေရာဂ်က္က သံုးခုရွိတာဆိုေတာ့ သံုးအုပ္စုခြဲျပီး ဘြဲ႕ၾကိဳေက်ာင္းသားနဲ႕ မဟာသိပၸံေတြက ေဒတာရေအာင္ သုေတသနေတြမွာ ၀ိုင္းကူလုပ္ေပးပါတယ္။ ပို႕ေဒါက္ေတြ ေဒါက္တာေက်ာင္းသားေတြက စာတမ္းအျဖစ္ ဆက္လက္ ျပဳစုရပါတယ္။ ေပပါမွာ နာမည္ေတြထဲ့ေပးတယ္ဆိုေပမဲ့ ေဒါက္တာေက်ာင္းသားေတြအတြက္အေတာ္ေလးေကာင္းတယ္ေျပာရမလားပဲ။ First Author အေနနဲ႕ ေရးရလုိ႕ေလ။ သူမ်ားေဒတာနဲ႕ေပပါရတာေလ။ တစ္ေယာက္ထည္းလုပ္ေနရလွ်င္ ဘယ္လိုလုပ္ ေျခာက္လတစ္ေစာင္ထြက္ႏုိင္မလဲေနာ့။ တစ္ႏွစ္တစ္ေစာင္ေတာင္မနည္းလုပ္ရမွာ။ အခုေတာ ေျခာက္လတစ္ေစာင္ မျဖစ္မေန တာ၀န္ယူထားရတာေလ။ အြန္ေစာေတာ္လို႕မဟုတ္ပါဘူး။ တာ၀န္အရ ျဖစ္ညွစ္အားထုတ္ေနရတာပါ။ "မိုးေပါက္မ်ားေသာ္ ျမစ္၊ေခ်ာင္း၊ အင္း၊ အုိင္ ျပည္သည္ ဟူ၏။" ဆိုသလို မိုးေပါက္ေလးေတြ စုေနရတာပါဗ်ာ။ ---။ ---။
(ေျခာက္လနဲ႕ေပပါထြက္တယ္ဆိုတာ DNA analysis အတြက္ပဲေျပာလုိက္တာပါ။ တကယ္ေတာ့ field data ေတြအတြက္က RDA ကေန စိုက္ပ်ိဳးျပီး ေဒတာေကာက္ေပးတာပါ။ သူတို႕လုုပ္ထားတာေတြနဲ႕ေပါင္းလုိက္လွ်င္ တစ္ႏွစ္ခြဲ လုပ္ရတယ္လို႕ေျပာရမွာပါ။ KNU ႏွင့္ RDA က Joint Venture လုပ္ထားလုိ႕ပါ။ မဟုတ္လွ်င္ ေျခာက္လ ေပပါဆိုတာ Phenotype မထဲ့ႏုိင္ပါဘူး။ Genotype သီးသန္႕စာတမ္းဟာ Phenotype မပါလွ်င္ မပီျပင္ပါဘူး။)
(PS= ေနရာတစ္ကာ တာ၀န္ယူေပးေနရတာပါ = (၁) ဆရာမရွိလွ်င္ တနလၤာေန႕မွာ အစည္းေ၀းဆိုျပီး ဓါတ္ခြဲခန္းကလူေတြကို စုျပီး စကားေျပာေပးရတာပါ။ ဒီအပတ္ဘယ္သူေတြက ဘာေတြလုပ္ၾကမယ္ဆိုတာကို ၾကားခံတင္ျပေပးရတာပါ။ (၂) ေသာၾကာေနတိုင္း Lab Workshop ဆိုျပီး အငယ္ေတြကို လိုအပ္မယ္ထင္တာ သင္ျပေပးရတာပါ။ (အထူးသျဖင့္အသစ္၀င္လာသူေတြအတြက္ေပါ့)။ (၃) ဘြဲ႕ၾကိဳေက်ာင္းသားေလးေတြကို လက္ေတြ႕(ဓါတ္ခြဲခန္းပညာ)သင္ၾကားေပးရတာေတြပါပဲ)။ ဘာမွမဟုတ္ဘူးထင္ရေပမဲ့ အခ်ိန္ကုန္ေခါင္းစားတဲ့အလုပ္ေတြပါ)
Subscribe to:
Posts (Atom)
